DEDEM KORKUT

Aşıklar meclisi baş köşesinde,
Dedem Korkut ile kopuz bulunur.
Türkün gam çekmesi ve neşesinde,
Dedem Korkut ile derde gülünür.

Gönülleri bağlayan dil, ondadır.
İnsanlığı kuşatan kol, ondadır.
Hakka doğru yürüyen yol, ondadır.
Dedem Korkut ile menzil alınır.

Kederde, neşede meclise gelir.
Küsü barıştırır, arayı bulur.
Gönüle girmenin yolunu bilir.
Dedem Korkut ile kalpte kalınır.

‘’Alır sözü.’’ edeplice söz söyler.
Ondan hisse alır, çobanlar, beyler.
Her ne eyler ise güzelce eyler.
Dedem Korkut ile selam salınır.

Velî, olur müşgülleri çözer, O.
Aşık, olur destanları yazar, O.
Ulu, olur geleceği sezer, O.
Dedem Korkut ile sisler silinir.

Hikmet vardır sözlerinde, alana.
Rahmet vardır sözlerinde, bilene.
Himmet vardır, sözlerinde bulana.
Dedem Korkut ile yola gelinir.

Destan söyler, ozanların başıdır.
Keramet sahibi yüce kişidir.
Milleti eğitmek O’nun işidir.
Dedem Korkut ile insan olunur.

Dünün bikrimi yoldur yarına.
Serinlikler verir, ciğer harına.
Saygı göstermekte, alın terine.
Dedem Korkut ile ahit kılınır.

Yeleni der: hürmet görür, say saylar
Eğlendirir, öğüt verir, boy boylar.
Toy kurulur, kopuz çalar, soy soylar.
Dedem Korkut ile sazlar çalınır.

BAYRAM YELEN

ALUCRA

Giresun İli’nin şirin ilçesi
Alucra’ya kıvrım kıvrım gider yol.
Değer biçilemez; altın külçesi,
Alucra çiçekli, nergisli, sümbül.

Yaylasında türlü çiçek bitmekte.
Dağlarında; keklik, bülbül ötmekte.
Toprağında koçyiğitler yatmakta.
Alucra'yı anlatıyor onca dil.

Uzaktan uzağa kokusu gelir.
Burayı özleyen kokuyu bilir.
Döner dolaşırda mutlaka bulur.
Alucra denilen yurda da bir gel.

Şifadır hastaya, havası, suyu.
Milli gelirden de almalı payı.
Atmalı üstünden korku, kaygıyı.
Alucra’ya yakışıyor hoşça hal.

Yeleni, yazmanın sınırı yoktur.
Hangisini desem, güzellik çoktur.
Halkının yüreği, yüzleri paktır.
Alucralı merttir, dillerinde bal.

BAYRAM YELEN